ΕΝΔΟΦΘΑΛΜΙΟΙ ΟΓΚΟΙ

Το τοίχωμα του ματιού αποτελείται από 3 χιτώνες. Εκτός από τον εξωτερικό λευκό χιτώνα, υπάρχει ο εσωτερικός χιτώνας του αμφιβληστροειδούς και ο μεσαίος χιτώνας του χοριοειδούς.

Σε αυτούς του χιτώνες είναι δυνατόν να εμφανιστούν όγκοι, οι οποίοι αναπτύσσονται προς τα μέσα στην εσωτερική κοιλότητα του οφθαλμού, δεν δινουν το παραμικρό σημάδι εξωτερικά και πολλές φορές οι ασθενείς δεν εμφανίζουν κανένα απολύτως σύμπτωμα. Αποτέλεσμα είναι η διάγνωση να γίνεται όταν πλέον υπάρχουν συμπτώματα, ο όγκος είναι μεγάλος και σε προχωρημένο στάδιο και η πρόγνωση κακή. Ο οφθαλμίατρός σας μπορεί με μια απλή εξέταση ρουτίνας του βυθού σας να αποκλείσει την ύπαρξη ενδοφθάλμιων όγκων.

Ο πιο συνηθισμένος ενδοφθάλμιος όγκος είναι ο σπίλος του χοριοειδούς. Περίπου 7% του πληθυσμού εμφανίζει σπίλο του χοριοειδούς συχνά ήδη από πολύ μικρή ηλικία. Συνήθως αυτοί οι σπίλοι παραμένουν σταθεροί σε μέγελος και ανενεργοί. Οι ασθενείς δεν εμφανίζουν συμπτώματα, εκτός εάν ο σπίλος βρίσκεται στην ωχρά κηλίδα, το κέντρο της ευκρινούς όρασης, και επηρεάζει την λειτουργία της. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί ο σπίλος να εξαλλαγή με αποτέλεσμα την εμφάνιση μελανώματος χοριοειδούς. Για τον λόγο αυτό, εαν στην εξέταση ρουτίνας ο ιατρός σας διαπιστώσει έναν σπίλο του χοριοειδούς, συνεχής παρακολούθηση με βυθοσκόπηση σε τακτικά χρονικά διαστήματα είναι επιβεβλημένη.

Το μελάνωμα του χοριοειδούς είναι ένας κακοήθης όγκος. Γεννετικά μικρή σχέση έχει με το γνωστό και συνήθες μελάνωμα του δέρματος. Το μελάνωμα του χοριοειδούς συνήθως είναι λιγότερο επιθετικό και δεν έχει μεγάλη μεταστατική ικανότητα. Παρόλα αυτά, σε αρκετές περίπτώσεις και με την πάροδο των χρόνων μπορούν να εμφανιστούν μεταστάσεις ειδικά στο ήπαρ.
Η θεραπεία του μελανώματος χοριοειδούς συνήθως γίνεται σε ειδικά οφθαλμοογκολογικά κεντρα με ακτινοβολία. Στόχος της θεραπείας είναι η αδρανοποίηση του όγκου, η διατήρηση του οφθαλμού και μιας κάποιας οπτικής ικανότητας. Η όραση λόγω της ακτινοβολίας και των επακόλουθων ζημιών σε φυσιολογικούς ιστούς συνήθως βαίνει μειούμενη.

Υπάρχουν πολλοί άλλοι χοριοειδικοί όγκοι όπως: Οστέωμα, αιμαγγείωμα, μεταστάσεις, λέμφωμα, αλλά και από τον αμφιβληστροειδή όπως το ρετινοβλαστωμα, το οποίο εμφανίζεται στην βρεφική/παιδική ηλικία.